Текст песни
Δεν έχει πια ζωή εδώ στα περιβόλια
Μοιάζουν με τ' άδεια καφενεία που με χτίκιασαν
Δεν έχει πια ζωή εδώ στα περιβόλια
Τη νύχτα βρέχει σκοτωμούσ
Πώσ να θερίσω μουσικέσ
Βουνά και σπίτια με δικάζουν στα πραιτώρια
Βλέπω τα δέντρα μου κι αυτά μαστιγωμένα
Και τα πηγάδια μου φαρμακωμένα
Και τα πουλιά μου σαν καημόσ
Δεκαπεντασύλλαβοσ
Δεν έχουν πια ζωή αυτά τα ερημονήσια
Μοιάζουν με τ' άδεια τα ξωκλήσια που ερήμωσαν
Δεν έχουν πια ζωή αυτά τα ερημονήσια
Τη νύχτα βρέχει σκοτωμούσ
Γι' αυτό θ' αφήσω εγώ αυτά τα περιβόλια
Θα βγω να πάρω τα στενά τησ θάλασσασ
Μα δεν μπορώ